Zuivere koek die Bananen

Vandaag in de supermarkt waren mijn vertrouwde bananen op en ik moest hierdoor afwijken van mijn normale keuze. Er lagen alleen nog te dure Fair Trade bananen, maar door mijn verslaving heb ik ze toch gekocht.

Het was een rip uit mijn lijf als arme student zijnde. Echter zit er ook een goede kant aan deze bananen, ze zijn namelijk Fair Trade. Deze bananen zijn op een ethisch verantwoorde manier geteeld. De bananenboeren worden bijvoorbeeld niet uitgebuit.

Dit is bij mijn goedkopere bananen wel waarschijnlijk het geval. Daar wordt waarschijnlijk weinig rekening gehouden met mensenrechten. Daarentegen wordt er wel degelijk door de desbetreffende bedrijven naar de inkoopprijzen gekeken.

Ik vraag me af waarom de supermarkten producten willen voorkopen waar misschien wel kinderarbeid of slavernij aankleeft. Wij de consument worden met de Fair Trade bewust gemaakt dat eigenlijk de andere concurrerende producten niet ethisch kloppen.

Het erge is dat bij ons de verantwoordelijkheid wordt neergelegd. Wij moeten kiezen tussen een laaggeprijsd product of een sociaal en cultureel verantwoord product die duurder is. De hele winkel hoort toch vol te zijn met producten waar uitbuiting, slavernij, marteling en andere soorten gruwelijke taferelen worden uitgesloten. Niemand wilt daar toch mee verbonden zijn.

Maar wij, de consument kunnen niet de wereld veranderen, want we hebben te weinig invloed op het aanbod. De politiek zou een stuk meer kunnen betekenen.

Zij zou bijvoorbeeld meer controle kunnen het uitvoeren op multinationals en distributiekanalen en door middel van regels ervoor zorgen dat er schone producten in de schappen komen te liggen. Dit zal waarschijnlijk niet gebeuren, omdat de schone producten als te duur worden gezien wat tot verslechtering van de economie zal betekenen. Dit is een slechte gedachte die vooral op het korte termijn is gebaseerd.

Maar wanneer er echt alleen maar schone producten mogen worden aangeboden, zal de vraag naar deze producten natuurlijkerwijs groeien. Dit zorgt ervoor dat de prijzen van deze producten zullen dalen. Dus op lange termijn is er geen probleem. Alleen moeten multinationals de juiste koers varen, anders zal het tot (terechte) faillissement kunnen leiden.

Willen we dus echt een eind maken aan de niet-ethische producten moet de politiek verantwoordelijkheid nemen en moet deze niet bij de consument worden neergelegd.

Zelfs in het zwembad Internetten!

In de loop van de jaren zijn we verbonden geraakt met het internet. Het is onze vriend. We zitten dagelijks op Twitter, Facebook, Linkedin en nog veel meer. In colleges en tijdens vergaderingen zijn we door de internetfunctie op de mobiele telefoon in contact met de buitenwereld, terwijl het door vele als onbeschoft wordt gezien. Ook in de trein zijn de meeste ogen niet meer op buiten gericht en kan er niet meer gesproken worden over een conversatie met je buurman of buurvrouw. We zijn door het internet namelijk verbonden met onze echte vrienden!

Internet is dus erg belangrijk en tegenwoordig heeft bijna iedereen een telefoonabonnement met het ongrijpbare fenomeen. Dit mobielinternet is vooral duur en vaak ook traag. Hierdoor zit iedereen eigenlijk op de wifi in de trein, bieb, Mcdonalds, festival terreinen, bungalowparken, hotels, restaurants, cafés, sommige parken, Albert Heijn, stadions, concertzalen en nog veel meer. Je kan dus bijna overal op de wifi. Als stedeling is dus een telefoonabonnement met internet niet echt nodig door het enorme gratis internet aanbod.

Maar ik hoor je al denken: wat moet ik doen als ik mijn vrienden wil contacten op een plek zonder wifi en heb geen internet op op mijn mobiel? Nou het antwoord is simpel: je kan gewoon je vrienden bellen of een sms sturen. Dus laat je niet misleiden door de dure internetabonnementen, want we kunnen gemakkelijk zonder.

De functionerende suikertelefoon!

Het is een wonder, maar ik heb mijn mobiel op te klunzige manier uit mijn handen laten glijden waardoor mijn scherm het heeft begeven. Maar ging volle moed naar mijn provider toe, omdat ik zeker van mijn verzekering was.

Toen ik binnen kwam zag ik een enorme rij met soortgelijke gedupeerden. Ook bij hen was het scherm kapot. Vele dachten een verzekering te hebben, maar bleek achteraf niet het geval en moesten vele euro's uitgeven, wilde het toestel worden gemaakt. Ik was hier niet bang voor, want het zat wel snor.

Na lang wachten was ik eindelijk aan de beurt. Ik reikte mijn mobiel met grote zelfverzekerdheid aan de vriendelijke medewerker. Ze zag mijn schade en wilde er alles aan doen om hem weer te laten maken. Toen tuurde ze naar de computer en zag dat er helemaal geen verzekering was. Na veel getelefoneer bleek dat mijn verzekering was stopgezet zonder dat ik daar iets van wist. Hierdoor moest ik meer dan 200 euro betalen, zoals eigenlijk de hele rij.

Dit kan natuurlijk toeval zijn, maar met deze schadebusiness wordt er ongelofelijk veel geld omgezet bij de providers. In de Nokia 3310 tijdperk was dit helemaal niet mogelijk, omdat de telefoons van toen letterlijk konden vliegen en op eigen pootjes konden landen zonder een krasje te krijgen. De fragiele telefoons geven dus de providers enorme inkomsten en de consument grote ergernissen.

Daarom wil ik met deze blog de mobielfabrikanten vragen om een sterke smartphone op de markt te zetten die tegen een dagelijks stootje kan. Dit is minder gunstig voor de providers, want verzekeringen hoeven niet worden afgesloten. Maar als mobielfabrikant zal je de toppositie innemen en erg geliefd worden door de consument.

Leeuwinnen gesignaleerd bij Bijenkorf

We kennen het allemaal uitverkoop. Ik hoor het mijn moeder al zeggen: hoe duur je denk dat dit jurkje was? Je weet op dit moment dat er een enorme overwinning is geboekt waar de wereldkampioenen nog jaloers op worden.

Bij de grote mooie warenhuizen als de Bijenkorf wordt uitverkoop gezien als de oeroude jungle waar de individualistische leeuwinnen op zoek zijn naar de juiste prooi. Deze prooien kunnen geen kant op en worden op een onplezierige manier betast. Vaak zijn er een paar pronk stukken die enorm zijn afgeprijsd. Bij deze stukken wil je dan ook niet vrijwillig lopen, want de kans op open wonden is erg groot.

Door de spuitende adrenaline worden er ook te grote fouten gemaakt. Zo worden er veel te kleine maten opeens geaccepteerd en rennen de leeuwinnen met een tunnelvisie naar de paskamer. Er is helemaal geen rust in het lichaam te vinden en trekken de pronkstukken aan. Het zit hier en daar wat te strak, maar door de opvliegende hormonen wordt zelfs een karamelpudding op het hoofd als prachtig ervaren.

Eenmaal thuisgekomen trek je het pronkstuk met een winnaarsmentaliteit aan en vraagt met een rood hoofd door de nog steeds heersende adrenaline aan de kinderen: hoe duur denk je dat dit jurkje was? Het is even stil en dan buldert het van het lachen. Je krijgt het gevoel dat je een zeer succesvolle grap hebt gemaakt. Deze zorgt voor bezinning. Je loopt naar de spiegel en ziet een oververhitte vrouw staan in een veel te kleine jurk die op ontploffen staat. Je moet ook lachen en hangt hem als trofee in de kast op.

Links het verbogen Rechts

We maken elke dag enorm veel keuzes. Deze zorgen ervoor hoe je de toekomst uitstippelt. Een keuze zorgt er ook direct voor dat je de andere keuzes niet maakt, wat ook invloed heeft op de toekomst. Eveneens als je een keuze hebt gemaakt, kan je nooit meer op hetzelfde moment de keuze weer maken. Het zit vast in de tijd. Dit zorgt ervoor dat bijvoorbeeld kleine keuzes elke keer anders kunnen uitpakken.

Zo kan je bedenken om toch even water te halen op het station en je komt hier je grootste liefde tegen. Je kan dus eigenlijk niet zeggen wat voor koers je vaart bij het maken van keuzes. Terwijl je bij het maken van keuzes met de toekomst bezig bent en dus naar een ideaalbeeld streeft.

Deze verschilt per mens en wordt gevormd door karakter en omgeving. Mensen uit bijvoorbeeld een arbeidersmilieu hebben vaak een vroege kinderwens en realiseren deze gemiddeld sneller dan mensen uit een studerend milieu.

Je keuzes zijn dan ook niet allemaal even vrij door de sociaal culturele controle. Daarentegen heeft elke keuze op iedereen andere invloed door tijd, sociale omgeving en karakter, waardoor het leven toch voor iedereen spannend en uitdagend blijft. Ook moet je niet teveel naar je ideaalbeeld streven, maar veel meer genieten van de weg ernaar toe. Dit zorgt voor minder stress en een fijner leven.

Cursus Damschreeuwen groot succes!

Schreeuwen is letterlijk het verheffen van de stem. In het algemeen wordt schreeuwen gebruikt om iets duidelijk te maken, denk bijvoorbeeld in paniek situaties. Wanneer je in de stad loopt en een vriend in de verte ziet lopen, kan er weleens een schreeuw geproduceerd worden. Voor de desbetreffende omgeving is dit heel irritant en kan intimiderend overkomen.

De schreeuwer valt echter wel meteen op en je onthoudt zijn of haar hoofd. Of je dit nou wilt of niet. Het is dan ook geen wonder dat een groot deel van de Nederlandse bevolking een ontzettende hekel heeft aan reclames. Vele bedrijven gebruiken namelijk deze schreeuwtechniek.

Dit is echter best raar, want schreeuwen gaat over het algemeen gepaard met negatieve aandacht. Je kan het vergelijken met het voor de grap aanzetten van een brandalarm midden in een tentamen.

Zo heeft de Mediamarkt ontzettende schreeuwreclames en eigenlijk is de gevel niet zo heel anders. Er staat ongeveer honderd keer Mediamarkt op. Dit zijn geen kleine letters, maar je kan het van kilometers afstand lezen. Ik heb daarbij nog nooit iemand gehoord die de reclames leuk of boeiend vond. Toch komen we met ze alle massaal op de winkel af.

Het maakt dan niet uit hoe bedrijven met ons omgaan, omdat zij ons onbewuste controleren. Dit is in een zeer enge gedachte. De eerste stap om dit enge proces te laten stoppen, is het creëren van bewustwording bij de consument zoals jij en ik. Vandaar deze post.

Mens evolueert nog in smaakontwikkeling

Helaas kies een Pindakaas

Daar staan we weer voor de overvolle schappen in de supermarkt. Het ene merk schreeuwt nog meer om aandacht dan de andere. Het is dan ook niet gemakkelijk om het juiste product te kiezen.

Vele merken met de bijbehorende producten onderscheiden zich niet met het door hun aangeboden product. Ze zijn namelijk (bijna) identiek. Het verschil dat we het ene product kopen en de anderen niet ligt aan de associaties die het merk oproept. Het merk is de doorslaggevende factor en niet de smaak.

Hieruit kunnen we concluderen dat vele producten een stuk beter of lekkerder kunnen zijn dan dat we hedendaags gewend zijn. Concurrenten kopiëren producten van elkaar en gaan vervolgens met het positioneren van het merk aan de slag. Er wordt niet meer naar het product gekeken. Dit zorgt voor steeds minder smaak sensatie en dus eentoniger eten.

Is het niet tijd voor vernieuwde vorm van ambacht die betaalbaar is in plaats van een merk te kopen?